Jak jaskra może uszkodzić nerw wzrokowy?

Jak jaskra może uszkodzić nerw wzrokowy?

17 grudnia, 2020 0 przez admin

W przypadku zdrowego oka przejrzysta ciecz wodnista krąży w wewnętrznej warstwie przedniej części komory oka. Prawidłowe działanie oka może zachodzić tylko w sytuacji, gdy w komorze utrzymuje się odpowiednia ilość cieczy wodnistej, która gwarantuje właściwe ciśnienie.

Nieustanny odpływ i dopływ cieczy z komory, zapewnia utrzymanie prawidłowego ciśnienia oka. W przypadku, gdy pacjent zapada na chorobę oczu, jaką jest jaskra, przepływ cieczy wodnistej może zostać zaburzony, wówczas następuje nadprogramowe gromadzenie się cieczy, wskutek czego rośnie ciśnienie wewnątrz oka, co stopniowo może prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego.

Przyczyny powstawania i leczenie jaskry

Niemal od zawsze za przyczynę powstawania jaskry – okulista Warszawa, uważał wysokie ciśnienie w gałce ocznej, jednak w centrum okulistycznym zdarzały się również przypadki, w których ta choroba powstawała w wyniku innych czynników. Istnieje pewna grupa osób, która szczególnie narażona jest na jaskrę, wśród niej znajdują się chorzy na:

– cukrzycę

– miażdżycę

– hiperlipidemię

– krótkowzroczność (wada jest poniżej 4 dioptrii i towarzyszą jej zmiany w siatkówce i naczyniówce oka)

– osoby z częstym występowaniem migren

– osoby, obciążone genetycznie (takie, u których jaskra pojawiała się w przypadku innych członków rodziny)

– osoby, które w sposób szczególny na co dzień narażone są na długotrwały stres

– osoby z problemami związanymi ze zbyt wysokim ciśnieniem tętniczym

Do najczęściej występujących odmian jaskry, zaliczana jest jaskra pierwotna otwartego kąta. Jest to jeden z najczęściej diagnozowanych rodzajów jaskry. Choroba w tej odmianie pojawia się, w sytuacji, gdy specjalne struktury, które mają za zadanie powodować odpływ cieczy wodnistej, przestają działać prawidłowo, przez co ciecz wodnista uwięziona zostaje w oku, a ciśnienie, wewnątrz gałkowe wzrasta.

Ten rodzaj jaskry rozwija się nieprawdopodobnie wolno, przez co przez bardzo długi czas nie daje on żadnych objawów, lub objawy te są na tyle delikatne, że chory po prostu ich nie zauważa, dlatego tak ważne są regularne badania oczu.